Harderwijk: Beekhuizerzand 22-06-2011 17 km

We zijn om 10 over elf gestart en om kwart over drie waren we weer terug, precies op tijd om de trein van 15.16 te halen. We hebben drie en een half uur gelopen en dertig minuten gerust. Gemiddelde loopsnelheid 4,9 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,3 km/uur. Het was een bewolkte dag met een temperatuur van rond de 20 graden Celsius, dus warm genoeg om zonder jas te wandelen. Het eerste stuk ging door Harderwijk tot over de snelweg. Even later kwamen we in het bos. De wandeling ging grotendeels door het bos, maar het Beekhuizerzand was daar een uitzondering op. Dit is een prachtige zandverstuiving. Vanuit een uitkijktoren en vanaf het bankje, waar we onze boterhammen opgegeten hebben, hadden we een prachtig uitzicht en heb ik een paar foto's gemaakt. De rest van de wandeling hebben we lekker door het bos gelopen en we kwamen nog een keer een "prachtig" heideveld tegen. Ik moet zeggen dat we mooiere heidevelden gezien hebben maar alla. Al met al toch weer een aardige wandeling. P.S. De sinaasappelschillen op de foto waren niet van ons. Ondanks dat er slecht weer voorspeld was hebben we het op een paar spatjes na de hele wandeling droog gehouden.Toen ik in Best kwam stortte het water met bakken uit de hemel, maar na een paar minuten wachten was het toch weer droog.

Leenderstrijp: Kluispad 24 km 1-06-2011

Om tien over negen zijn we met de wandeling gestart en om tien voor half vier waren we weer terug. 5 uur en 10 minuten gelopen en 1 uur gerust. Gemiddelde loopsnelheid 4,6 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 3,9 km/uur. We liepen een stuk langs de Strijper Aa over de Putberg en langs het natuurreservaat het Goor.

Het kostbaarste bezit van Leende zijn de beken. Ze bepaalden sterk het landschap, het oude patroon van wegen en straten en dijken, en zelfs de ligging van de dorpen Leende, Strijp en de gehuchten. De Leendse beken hebben samen met de wind de basis gevormd voor de kleine schaal en de afwisseling, die lange tijd kenmerkend waren voor grote delen van het Leendse land. Een van de beken, de Tongelreep, vormt over grote lengte de oude heerlijkheidsgrens en de huidige gemeentegrens. Strijper Aa, Kleine Aa, Groote Aa en Tongelreep zijn zonder uitzondering, hoewel gehavend, nog steeds prachtige voorbeelden van de glorie der vroegere Brabantse beken. Vooral de Strijper Aa is een juweel, dat met zorg moet worden behouden. 

Toen we op de Groote Heide kwamen zagen we bijna direct twee reeën een volwassen dier en een kleintje. Verderop zagen we twee hazen door hoog grasland rennen. Om twaalf uur kwamen we bij de Achelse kluis aan. Daar hebben we wat gedronken en onze boterhammen opgegeten. Daarna gingen we verder langs en over de Tongelreep over een bruggetje, dat afgesloten was maar we zijn er toch overheen gegaan. Daarna weer een heel stuk over de Groote Heide ook langs een stuk waar we al eerder geweest waren. Het is een schitterend gebied. Na de Groote Heide liepen we een heel stuk langs de bosrand van het Leenderbos tot we weer in Strijp terug waren. Daar liepen we nog een ommetje langs de molen en de St. Jan Kapel. Een schitterende wandeling en fantastisch weer (ca. 19 graden Celsius).

Zandvoort aan zee 11-05-2011 16,7 km

Om kwart over elf zijn Cor en ik gestart en om kwart over drie waren we weer terug op het station Zandvoort aan Zee. 3.45 uur gelopen en 15 minuten gerust. Gemiddelde loopsnelheid 4,8 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4 km/uur.Het was prachtig weer. Zonnig en helder en een temperatuur van ca. 17 graden. Heerlijk weer om te wandelen. Het eerste stuk ging door Zandvoort tot aan de ingang van de duinen van het Amsterdamse waterleidingbedrijf. Vlak bij een grote waterplas kwamen we bij het mooiste bankje waar we tijdens een wandeling ooit op gezeten hebben. Ik wilde al een boterham eten, maar Cor vond het nog te vroeg. Even later liepen we langs de waterplas waar een heel grote kolonie Aalscholvers zat. Een mooi plaatje. Een stukje verder stonden aan de rand van het bos wel zeven reeën. Het ging door bos en duin en later ook langs de waterleidingkanalen en daar kwamen we een viertal koeien tegen. Op een mooi plekje waar we onze boterhammen gingen opeten zagen we opeens een vos even verder waar iemand stond te fotograferen. Niet veel later hadden wij deze vos op bezoek en niet lang daarna stond ook vos numero twee naast ons. Tegelijkertijd kwamen drie dames aangewandeld, die we een stukje terug al gezien hadden. Een van die drie was Liesbeth Tetteroo. Cor herkende haar direct. We hebben een tijdje staan praten en toen liepen ze weer door. Een stukje verder kwamen we op het strand. Er lag veel viezigheid op het strand. Een soort bruin-oranje vloeistof en het stonk ook nog. Dat was wel jammer. Na zo'n 4 kilometer over het strand gelopen te hebben kwamen we weer terug bij het station. Al met al een mooie en afwisselende wandeling.

Hilversum Sportpark en de Lage Vuursche 27-04-2011 16km

Om kwart over tien zijn Cor en ik gestart en om kwart over twee waren we weer terug op het station Hilversum-sportpark. 3.20 uur gelopen en 40 minuten gerust. Gemiddelde loopsnelheid 4,9 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,1 km/uur. Eerst een stuk door hoge gebouwen waar vroeger de renbaan was op de heide. Nu stond de tribune van de atletiek baan er nog en op de renbaan staat het hoofdkantoor van Nike. Het door architect Dudok ontworpen Hilversumse sportpark aan de Soestdijkerstraatweg langs de spoorlijn naar Utrecht werd in juni 1920 geopend. Het was aangelegd in het kader van de werkverschaffing. Het sportpark werd vooral gebruikt voor voetbal, later ook voor rugby en voor atletiek. Op Koninginnedag, 31 augustus 1921, vond er voor de eerste maal een concours hippique plaats. Het was de in 1923 opgerichte Hilversumsche Harddraverij- en Renvereeniging die met de gemeente een contract afsloot om op de heide, gelegen achter dit sportpark, een draversbaan aan te leggen rondom de daar gelegen vier voetbalvelden. Maar liefst 17.000 vierkante meter heide werd omgeploegd, van zwarte aarde voorzien en daarna bedekt met graszoden. Tevens werd aan de noordkant van de baan, tegen het eigenlijke sportpark aan, een 130 meter lange aarden glacis aangelegd, een tribune en een stal met boxen voor 48 paarden gebouwd. Deze stal zou het tot de herfst van 1994 uithouden, toen hij geheel afbrandde. Op de 950 meter lange grasbaan met oplopende bochten werden zowel draverijen op de lange als de korte (800 meter) baan gehouden, soms ook vlakkebaan- en hindernisrennen. Ook de motorsport werd er bedreven. De eerste drafmeeting vond plaats op Hemelvaartsdag 21 mei 1925. Vanaf de verhoogde, overdekte tribune had men een fraai zicht over de prachtige natuur in de omgeving. Het aantal meetings bedroeg in die tijd meestal vier per jaar.
Wat verderop gingen we het Cronebos in.
Het G.H. Cronebos, vroeger Tolbos, heeft een oppervlakte van 46 hectare en wordt beheerd door Natuurmonumenten.
Gelegen tussen de A27, de Soestdijkerstraatweg, de Weg langs de Gooiersgracht en de Lage Vuurscheweg.
De Zwarteweg, de voormalige tolweg op de Lage Vuursche, loopt er doorheen.
Het voormalige tolhuis, waar het bos oorspronkelijk naar is genoemd, staat er nog (Lage Vuurscheweg 86).
Het G.H. Cronebos heeft veel reusachtige douglassparren, aangeplant eind 19e eeuw. Ze zijn een geliefd onderkomen voor de groene en zwarte specht. Onder de hoge beuken in het Hallebos kun je heel ver kijken. Uniek aan dit natuurgebied zijn de vele paddenstoelen, varens en mossen. In de herfst zorgen ze met het loof voor prachtige kleuren.
Mevrouw A.K. Crone-Black, destijds eigenaar van het Tolbos, heeft het bos in 1962 geschonken aan Natuurmonumenten onder de voorwaarde dat het bos G.H. Cronebos zou gaan heten. Daarna kwamen we via een grenssteen op het landgoed Klein Drakenstein aan bij de Lage Vuursche. Daar hebben we een kopje koffie en een glas melk gedronken. Om 20 over 1 hebben we vlak naast de familie koe op een bankje onze boterhammen opgegeten. Daarna hebben we de snelweg en het spoor overgestoken en via de Lapersheide gingen we terug naar de trein. Een heel mooie boswandeling met heerlijk weer. Droog en redelijk zonnig met een temperatuur van 16 graden Celsius.