Tegenwoordig ligt de IJzeren Rijn er roestig bij. Er zijn mensen die de oude goederenspoorverbinding uit 1879 tussen Antwerpen en het Duitse Ruhrgebied weer in gebruik willen nemen. Dat dit vanuit het perspectief van de prachtige, levende natuur in dit gebied een slecht idee is toont deze tocht aan. IJzeren Rijn is een heerlijke rondwandeling op onverharde ondergrond door maar liefst drie natuurgebieden: het Nationaal Park de Meinweg, het natuurreservaat de Turfkoelen van het Limburgs Landschap en het natura 2000 gebied Roerdal. Het is een zeer gevarieerde tocht door steeds wisselende landschappen. Deze begint rond de gebouwen van de Maharishi European Research University om langs de heide en vennen van de Meinweg de oversteek te maken naar moerasachtig gebied. Langs de bedding van de rivier de Roer wandelt u naar de Effelder Waldsee in Duitsland en volgt hier de stroming van de Rode Beek om daarna terug in Nederland over knuppelpaadjes de Meinweg verder te leren kennen.
Om tien over half negen ben ik gestart met de wandeling en om tien over twaalf was ik weer terug op de parkeerplaats. Drie uur en tien minuten gelopen en twintig minuten gerust of stilgestaan. Gemiddelde loopsnelheid 4,3 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 3,8 km/uur. De temperatuur liep op van 12 naar 19 graden Celsius. er stond wel wat wind maar in de bossen merk je daar bijna niets van. Het heuvelde daar flink, maar als je dan een foto maakt zie je er weinig van terug. Het was een mooie en afwisselende wandeling met veel spannende paadjes.
