n 1845 werd Station Wolfheze aangelegd, waarop het jaar erop de Wolfhezerweg werd aangelegd door baron van Brakell, die de eigenaar was van de landerijen van Groot-wolfheze en die een betere verbinding wilde voor het goederenvervoer dan de schaapsdrift die er tot dan toe liep. Deze weg werd in 1848 doorgetrokken met de Italiaanseweg. Rond het station ontstond bebouwing. In 1906 werd een stuk bosgebied van 86 hectare aangekocht door de Vereniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen en Zenuwlijders (voorganger van psychiatrisch ziekenhuis) en plaatste er een gebouw, dat reeds in 1911 werd vervangen door een nieuw gebouw. In hetzelfde jaar werd een tehuis voor alleenstaande blinden gebouwd aan noordzijde van de spoorweg. De dorpsbevolking bestond toen alleen uit verplegenden en enkele zakenlieden. In oktober 1917 werd een kamp voor Duitse krijgsgevangenen ingericht tegenover blindeninstituut Schilt. De huidige Duitsekampweg herinnert hier nog aan. Vanaf ongeveer 1920 kwamen er ook andere mensen naar Wolfheze, waardoor het dorp uitgroeide met boerderijen en bungalows. Tijdens de Tweede Wereldoorlog vonden grootscheepse luchtlandingen plaats in de buurt van het ziekenhuis in het kader van operatie Market Garden. Engelse bommenwerpers bombardeerden daarbij de gebouwen van het ziekenhuis waarbij 55 doden vielen. Na het einde van de oorlog in 1945 werd het ziekenhuis opnieuw opgebouwd. Nog altijd zorgt de instelling voor veel banen in het dorp.
De Molenbeek is een beek die bij Renkum in deNederrijn stroomt. In de volksmond wordt de beek ook wel Renkumse beek genoemd.
De Molenbeek ontspringt ten noorden van de spoorbaan Utrecht - Arnhem (halverwege Ede en Wolfheze) en net ten oosten van de kruising van de spoorbaan met de A12. Stroomafwaarts wordt de beek ook diverse sprengen gevoed. Het beekdal van de Molenbeek ligt in een laagte tussen stuwwallen op de Zuid-Veluwe. De oostelijke stuwwal loopt vanaf Wageningen via Ede naar Lunteren, de westelijke wal loopt ten oosten van Heelsum via Arnhem langs de IJsselvallei naar het noorden. De linkertak is een westelijk smeltwaterdal, dat uiteindelijk doorloopt tot aan de Kreelse Plas. De rechtertak is eveneens een smeltwaterdal dat doorloopt tot een gebied westelijk van de Imbosch.
De Wodanseiken langs de Wolfhezerbeek ten
zuiden van het dorp Wolfheze in de provincie Gelderland behoren tot de
bekendste bomen van Nederland. De eiken zijn niet bijzonder groot, maar
wel oud; schattingen variëren van 400 - 600 jaar.
