Struinen in de uiterwaarden van Tiel naar Zaltbommel 24-03-2010 31 km

Om 10 uur waren Cor en ik in Tiel en om tien minuten over half 6 kwamen we aan bij het station van Zaltbommel. 6 uur en 40 minuten gelopen en een uur gerust. Gemiddelde loopsnelheid 4,7 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,1 km/uur. We gingen vanaf Tiel door en langs de uiterwaarden naar Zaltbommel in de provincie Gelderland. Om ongeveer half een waren we bij het voetveer in Varik. We hebben daar op een bankje gezeten onze boterhammen op gegeten. Van Varik zijn we een stuk over de dijk naar Heesselt gelopen. We zijn toen voor het eerst de route kwijt geraakt. We waren een stuk door de uiterwaarden gelopen en we hadden toen bij de eerst grote plas richting dijk moeten gaan. Wij liepen echter door omdat we geen bordje gezien hadden en bij de tweede grote plas water ging het mis omdat we op een schiereiland zaten we moesten toen weer terug en toen we bij de dam na de eerste grote plas kwamen zagen we weer een bordje, dat we gemist hadden. We hadden toen 1,3 km voor niets gelopen. Voor we weer op de dijk kwamen moesten we toen nog door een snel stromend watertje waden. Dat ging goed we hadden geen waterschade. Bij de Heeseltsche uiterwaarden gingen we weer van de dijk af. Eerst over een breed betonnen pad en later over een breed boerengraspad. We hadden toen meer links moeten afbuigen en daarna tussen twee plassen door gemoeten. We bleven teveel aan de rechterkant en daar stuiten we overal op water waar we niet verder konden. Tenslotte zijn we toen maar weer teruggelopen tot de dijk. Daardoor hadden we weer 3,1 km voor niets gelopen. Omdat over de dijk hier meer om was dan door de uiterwaarden hebben we ook nog meer kilometers gemaakt. Uiteindelijk hebben we in totaal 6 km meer gelopen dan de bedoeling was.
De tocht zelf was wat zwaarder dan we gewend zijn omdat we veel over ongebaande paden gelopen hebben die erg oneffen waren. Toch was de tocht de moeite waard. Het rivierenlandschap is op veel plaatsen schitterend en wijds. Geweldige vergezichten en schilderachtige dorpjes langs de rivier met hier en daar mooie dijkhuizen of huisjes, kerktorens en kerkjes en het kasteel Neerijnen. Het laatste stuk over de Martinus Nijhofbrug was indrukwekkend maar door het langsdreunend snelverkeer was het toch niet zo prettig. Onderweg hebben we duizenden ganzen gezien (Grauwe ganzen, brandganzen, rotganzen, kolganzen, Nijlganzen en Canadese ganzen). Meeuwen, eenden, ooievaars en een haas kruisten ons pad. Het was ook prettig dat dit gebied in de uiterwaarden verboden is voor honden. Toch zijn we er enkele tegengekomen. In Opijnen hebben we in een Café nog een kopje thee gedronken. Deze wandeling was een samenvoeging van twee wandelingen. Een rondje vanuit Tiel en een rondje vanuit Zaltbommel. We konden die rondjes niet maken, omdat het veer niet in bedrijf was.

wandelen op de Loonse en Drunense duinen Oostzijde 17-03-2010 20km

Om negen uur startte ik en om half twee was ik weer terug. 4 uur gelopen en een half uur gerust. Gemiddelde loopsnelheid 5 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,5 km/uur. Oriënteren met de gps ging goed, maar zodra ik op het open zand was en geen pad meer kon onderscheiden ging het mis en begon ik in een kringetje te lopen. Dat komt omdat je steeds heel goed in de gaten moet houden wat de heen en wat de terug-kant is. Bij paden kan je dat in de gaten houden door voordat er een afslag komt te kijken of je naar links of naar rechts moet. Ik heb daardoor zeker een kilometer omgelopen. Het was wel mooi op het zand. Jammer dat het maar zo'n klein stukje was. En omdat ik voortdurend de gps in de gaten moest houden heb ik er ook maar weinig van gezien.
Het was heerlijk weer en zo warm dat ik bijna de hele weg zonder jas gelopen heb en ik had nog wel mijn windjack meegenomen i.p.v. mijn winterjas. Veel bos, veel weiden en veel rechte stukken. De waterpartijen en de stroompjes verlevendigen de tocht hier en daar. Ook heb ik hier en daar nog een stukje hei gezien terwijl ik toch een heel stuk over de Helvoirtsche Heide gelopen heb. De grote zandvlakten liggen vooral in het westelijke deel waar ik niet geweest ben. De volgende keer daar maar eens een gps route lopen. Om half twaalf heb ik op een bankje gezeten bij het informatiepunt (zie foto) mijn brood opgegeten.

Wandeling van Den Dolder naar Driebergen 21 km 10-03-2010

Cor en ik kwamen met dezelfde trein aan in Den Dolder om half elf. Om half vier waren we op station Driebergen en we konden meteen met de trein mee. 4 uur en 15 minuten hebben we gelopen en 45 minuten gerust. Gemiddelde loopsnelheid 4,9 km/uur en totale gemiddelde snelheid 4,2 km/uur. Het eerste stuk ging door de villa wijken van Den dolder waar tussen de bossen prachtige optrekjes staan. Na de snelweg kwamen we in het bos. Vandaar hebben we bijna de hele tijd door de bossen gelopen. We kwamen in het plaatsje Austerlitz. Daar hebben we bij de Jonckvrouw een kopje thee en een glas melk gedronken. Even verder kwamen we door het Landgoed "Heidestein en Bomia". dit is een mooi stuk heide met een stroompje erdoor. Aan het eind moesten we over de spoorwegovergang, maar we gingen voor de spoorwegovergang naar Driebergen. via een andere route konden we ook bij het station komen, maar toen we halverwege waren, liepen we op verboden terrein. Ik zag op mij gps dat de weg doorliep en bij het station uitkwam en toen zijn we toch maar doorgelopen. De piramide van Austerlitz hebben we niet gezien.
Op m'n PC heb ik gezien dat we voor de piramide nog 4 km verder hadden moeten lopen.

Hoge Veluwe wandeling 24-02-2010 19 km

Begin 1909 kocht de familie Kröller de boerderij De Harskamp met 450 ha grond op de Veluwe. In hetzelfde jaar werd op een publieke veiling een aangrenzend stuk grond van 1200 ha gekocht. Meneer Kröller wilde daar gaan rijden en jagen. In de volgende jaren werd het terrein verder vergroot tot het huidige Nationale Park de Hoge Veluwe.

Om half 10 heb ik Cor van het station in Ede-Wageningen opgehaald en om kwart over 10 zijn we de wandeling gestart bij de ingang van het park "de Hoge Veluwe". Om kwart voor 3 waren we daar weer terug. 4 uur gewandeld en 30 minuten gerust. Gemiddelde loopsnelheid 4,9 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,1 km/uur. We zijn in het begin bijna meteen al verkeerd gelopen en we moesten daarom weer een heel stuk terug. Daarna hebben we de route gevolg tot de Deeldensche wasch en verder tot het centrum. Daar hebben we in de Koperen kop bij een kopje thee ons brood opgegeten. Vanaf daar moesten we om het Otterlosche zand heen. Daar zijn we ook weer verkeerd gelopen. We zijn toen aan de oostrand van het Otterlosche zand door het bos gelopen tot aan het Jachtslot St. Hubertus.

Architectuur
De plattegrond van het gebouw is in de geweivorm gemaakt. De toren, met het kruis in het metselwerk verwerkt, symboliseert het lichtende kruis in het gewei van het hert dat Hubertus tot inkeer bracht. Berlage was een architect die ook ontwierp in de stijl van de "Nieuwe Zakelijkheid". Men mocht daarbij de constructieve elementen in hun eigen schoonheid laten zien. Doordat Berlage vrijwel het gehele interieur ontwierp alsmede vele gebruiksvoorwerpen, ontstond een volledig op elkaar afgestemd geheel. Dit wordt versterkt door het terugkerende materiaalgebruik en herhaling van vormen.

In ieder geval hebben we toen een flink stuk afgekort waardoor de wandeling niet te lang zou worden. Vanaf het Jachtslot St. Hubertus hebben we de route weer goed gevolgd tot we weer bij de ingang aankwamen.

Noorderpark - Hollandse Rading 19 km 27-01-2010

19 kilometer gelopen in 3 uur en 50 minuten. Gemiddelde loopsnelheid 5 km/uur. Rusttijd 36 minuten en totale gemiddelde snelheid 4,3 km/uur.
Om 7 minuten over tien vertrokken we (Cor en ik) vanaf het Centraal station in Utrecht naar het startpunt van de wandeling op de Zandbrug. Vandaar volgden we de Vecht tot Fort aan de Klop (gebouwd in 1819). Daar verlieten we de Vecht en gingen we over de Klopdijk naar fort de Gagel. Deze twee forten zijn onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Fort de Gagel is een z.g. vooruitgeschoven fort dat de functie van fort aan de Klop overnam. Dit fort is gebouwd na 1870 en het was beter bestand tegen de nieuwe munitie zoals brisantgranaten. Na fort de Gagel gingen we het noorderpark/ Gagelbos in. Daarna kwamen we om half één in het leuke dorpje Westbroek waar we in café de Poort een heerlijke kop erwtensoep gegeten hebben. Van daar zijn we door de polder Westbroek lans de Zodden (uitgegraven laagveen akkertjes) gelopen over het "Bert Bospad". Dit stuk maakt ook nog deel uit van het Noorderpark. Dit was ook een prachtig stuk natuur. Bij de Egelshoek rechtsaf richting Hollandse Rading. Op ons pad kwamen we de koperwiek (lijsterachtige), de zilverreiger (ook wel witte reiger genoemd), de ooievaar, de zwaan, de ekster en de grauwe gans tegen. Ook zagen we schaatsende eenden en een poes op het ijs.

Wandelen over het Kootwijker Zand op 16-12-2009 20,5 km

Korte golf zendstation Radio Kootwijk

Om 6 over 10 heb ik Cor van de trein opgehaald in Apeldoorn. We zijn naar Hoog Buurlo gereden en daar om 10 over half elf gestart. Om 12 over 3 waren we weer terug op de parkeerplaats.
Rusttijd 20 minuten. Gemiddelde loopsnelheid 4,9 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,5 km/uur. We liepen eerst langs een schaapskudde en een schaapskooi. We zijn een flink stuk over de Hoog Buurlose heide gelopen en daarna kwamen we bij Radio Kootwijk een indrukwekkend gebouw "De Kathedraal" genoemd.

Het stuk bos en heide van in totaal 450 hectare groot, aangekocht van Staatsbosbeheer, was in 1917 nog geheel ongeëxploiteerd. Er liep nog geen directe wegverbinding, wat de exploitanten er eind 1918 toe bewoog een smalspoor aan te laten leggen naar halte Assel aan de ,Oosterspoorweg waardoor voor de aanvoer van bouwmateriaal verbinding was met de rest van Nederland. Het terrein werd geëgaliseerd, wat inhield dat alle begroeiing werd verwijderd om zo een ongestoorde 'zendcirkel' te kunnen hebben. Toen het goederenvervoer intensiever werd, werd ook een (normaal-)spoor aangelegd naar Station Kootwijk, eveneens aan de Oosterspoorweg. Deze bleef tot 1947 bestaan. Tegenwoordig is het tracé van deze spoorlijn een geasfalteerd pad: het westelijke deel van de Radioweg.

Er werd een grote antenne gebouwd, bestaande uit koperen kabels die met elkaar verbonden waren en die rustten op 200 meter hoge masten, en koperen kabels onder de grond. In het hart van dit systeem werd een radiostation gebouwd. Dit werd ondergebracht in een gebouw van gewapend beton, ontworpen door de Amsterdamse architect Julius Luthman (1890-1973). Deze had bij het ontwerp gedacht aan een Egyptische sfinxs, die bij goed kijken ook nu nog te ontwaren is. Evenwel had het gebouw (gebouw A) ook gelijkenis met een kerk, waardoor naast 'De Sfinx' de later bekendere bijnaam 'De Kathedraal' in omloop kwam.

Op 7 januari 1929 werd de radiotelefoondienst officieel geopend voor het publiek door koningin-moeder Emma (niet door koningin Wilhelmina, zoals vaak wordt gedacht). Na deze gebeurtenis werden de woorden "Hallo Bandoeng, hier Den Haag" legendarisch. Nu kon het Nederlandse publiek met Nederlands-Indië bellen. Zo'n gesprek was een hele gebeurtenis. Men moest ervoor naar een telegraafkantoor in een van de vier grootste steden van Nederland komen en kon dan voor ruim 30 gulden, wat toen een heel vermogen was, een gesprek van drie minuten voeren. In september 1935 werd een 'versterkte' omroepzender in gebruik genomen, met een golflengte van 1875 meter en een vermogen van 120 kilowatt.
Een erfgoedstichting heeft berekend dat voor de restauratie van de gebouwen 20 à 30 miljoen euro nodig is. Op 10 december 2009 nam Staatsbosbeheer het zendcomplex voor 1 euro over van de Dienst Landelijk gebied, waardoor het terrein na een eeuw terug was bij de oorspronkelijke eigenaar. Het koopcontract werd in een feestelijke ceremonie in Gebouw A getekend.

Om ongeveer 1 uur hebben we onze boterhammen gegeten gezeten op de top van een heuvel in het heidelandschap (zie foto).
De zandvlakte van het Kootwijker Zand zelf hebben we niet gezien omdat we een stukje van de route afgesneden hebben. We hadden naar een uitzichtpunt op de "Dikke Bart" (een grote zandvlakte) moeten lopen.
Tegen het einde van de route waren we een stukje verkeerd gelopen. We hebben toen een pad genomen parallel aan de route, maar dit pad liep dood. We zijn toen met behulp van de gps dwars door het bos doorgegaan tot we uiteindelijk weer op de route uitkwamen. Het is een prachtige wandeling met veel bankjes maar die staan allemaal op een kluitje. Als je er een nodig hebt is er kilometers in de omtrek geen te vinden.