Haelen: Wandelende Beken 12,5 km 4-11-2025

 

Wandelende Beken is een afwisselende wandeling, nagenoeg geheel over onverharde wegen. Het eerste deel voert je door de beslotenheid van de bossen en de dalen van de Zelsterbeek en de Leubeek. Beide beken worden aan hun lot overgelaten. Bomen vallen in de beek en veranderen daardoor voortdurend de loop van de beken in natuurgebied Leudal. Het tweede deel heeft een meer open karakter, je maakt onder andere kennis met het Langven. Onderweg vind je veel uitleg op informatiepanelen.

Daan en ik zijn om half tien gestart met de wandeling en om ca. één uur waren we weer terug op de parkeerplaats. drie uur gelopen en een half uur gerust of stilgestaan. gemiddelde loopsnelheid 4 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 3,5 km/uur. In het begin was het bewolkt en 10 graden Celsius met een beetje wind (hoewel je daar in de bossen niet veel van merkt). Later klaarde het helemaal op en werd het zonnig en wel 16 graden Celsius. Lang de beken zouden we ijsvogels kunnen zien, maar die waren er niet. Wel ontdekten we in de steile helling van de beek grote gaten waar vermoedelijk een dassenburcht was, maar ook hier geen das te zien. We kwamen langs twee watermolens, waarvan er een nog intact is? Schitterende bossen met tussendoor weitjes en heideveldjes. Ook zagen we onderweg mooie paddenstoelen en op het laatst vonden we zowaar ook nog een schat (zie foto's). Een heel mooie wandeling.

Vught: Ommetje Vughtse Heide en De IJzeren Man 17,5 km 28-10-2025

 De wandeltocht gaat door de Vughtse Heide dat vooral herinneringen oproept aan de Tweede Wereldoorlog. De Vughtse Heide heeft voor die tijd een belangrijke rol gespeeld in de verdediging van "s-Hertogenbosch, het gebied maakte deel uit van een van de verdedigingslinies die bestonden. De Vughtse Lunetten zijn een verzameling van acht verdedigingswerken rondom de plaats Vught. Een lunet is een klein vestingwerk als onderdeel van een grotere linie. De lunetten op de Vughtse Heide werden gebouwd tussen 1844 en 1848 als voorposten van Fort Isabella. Van de oorspronkelijk acht lunetten zijn er vier behouden, de wandeltocht gaat langs drie van de vier lunetten en door Fort Isabella. Het fort bestaat niet meer in zijn oorspronkelijke vorm, wat nog herinnert aan het fort is het 18e-eeuwse poortgebouwtje 'de Puist' en de stervormige gracht. In de 20e eeuw is het fort omgevormd tot de Isabellakazerne waarin het roemruchte Regiment Wielrijders gelegerd was. Nu zijn de oorspronkelijke kazernegebouwen verbouwd tot appartementen en worden bewoond. Op het terrein is een museum dat de geschiedenis laat zien van het fort, de omvorming van fort naar een kazerne en verhalen over de bewoners. Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben de eskadrons wielrijders zich onderscheiden in de gevechten rond de Grebbelinie en Grebbeberg. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Kamp Vught door de Duitse bezetter opgericht op de Vughtse Heide, een van de drie Duitse concentratiekampen die er tijdens de bezetting zijn geweest. De wandeltocht gaat langs de noordoostpunt van het vroegere kampterrein met het museum Nationaal Monument Kamp Vught met naast het hoofdgebouw, een nagebouwde barak, een drie nagebouwde wachttorens en het voormalig crematorium. Wat verder herinnerd aan deze periode is de fusilladeplaats, op de fusilladeplaats zijn 329 mannen doodgeschoten hoofdzakelijk verzetsmensen. In het herinneringscentrum is een vaste expositie over Kamp Vught te zien. Op het voormalige kampterrein zijn de gracht, de omheining en het crematorium authentiek. De barak en de wachttorens zijn reconstructies. 85% van deze wandeltocht is onverhard.

Daan en ik zijn om negen uur gestart met de wandeling en om half twee waren we weer terug op de parkeerplaats. Vier uur gelopen en een half uur gerust of stilgestaan. Gemiddelde loopsnelheid 4,3  km/uur en totaal gemiddelde snelheid 3,8 km/uur. We starten met een regenbui. Maar we hadden paraplu's meegenomen en bleven vrijwel droog. Na die korte bui heeft het niet meer geregend. Tegen het eind van de wandeling kwam zelfs de zon nog door. Behalve bovenstaande beschrijving van de wandeling zijn we ook nog om De waterplas De IJzeren Man gelopen. Vooraan bij het zwembad was in het gebouw van het zwembad een heel mooi restaurant gekomen het Strandhuys genaamd. Daar hebben Daan en ik een kopje thee en chocolademelk gedronken. Het was er heel gezellig en druk met een mooi uitzicht op het strand en de plas, Het was weer een leuke en mooie wandeling met van alles te zien. Ik was met daan ook nog even langs de stormbaan van de Lunettenkazerne gelopen, waar ik in 1966 gelegerd was voor 4 maanden.

Goirle: Ommetje Gorp en Roovert 13km 21-10-2025

 

 

Wandeltocht door het landgoed Gorp en Roovert. In het landgoed wordt de Roovertsche Leij gevolgd en gaat door het buurtschap Gorp. Landgoed Gorp en Roovert is een uitgestrekt landgoed (1200 ha) met oude loof-, naald- en gemengde bossen, cultuurgronden, heide, vennen, door het gebied stroomt de Roovertsche Leij. De Roovertsche Leij is weinig vergraven en slingert nog geheel natuurlijk door het bos. Tijdens de wandeltocht passeert men een herdenkingsplaats Nederlandse oorlogsgraven. In de vroege ochtend van 15 augustus 1942 werden door de Duitsers vijf personen op de huidige herdenkingsplaats gefusilleerd. Als eerder in gijzeling genomen Nederlanders werden zij gefusilleerd als represaille voor de sabotage op 7 augustus 1942 aan een spoorlijn in Rotterdam. 

Om negen uur zijn Daan en ik met de wandeling gestart en om tien voor half één waren we weer terug op de parkeerplaats. Twee uur en vijftig minuten gelopen en een half uur gerust of stilgestaan. Gemiddelde loopsnelheid 4,5 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 3,9 km/uur. Op de heenweg met de auto stortregende het nog twee keer, maar tijdens de wandeling was het droog. De temperatuur liep op van 13 naar 15 graden Celsius. Er stond veel wind, maar omdat we in het bos liepen merkten we daar niets van allen op een klein stukje buiten het bos was het te merken. Het is een heel mooi bos met de Roovertsche Leij waar we een heel stuk langs liepen een fijne belevenis. Ook de huizen, het kasteeltje en de boerderijen zijn heel apart en leuk om te zien. Deze wandeling is echt de moeite waard. We vonden maar één bankje, maar omdat het restaurant De Nieuwe Hoef gesloten was konden we daar op het terras onze boterhammen opeten.