Oirschot: Bedevaartstocht 14 km 3-12-2019

Oirschot is één van de mooiste dorpen van Noord-Brabant. Nabij de monumentale Sint-Petrusbasiliek beginnen we aan een wandeling langs enkele religieuze hoogtepunten. In het Karmelitessenklooster is een kleine tentoonstelling te bezichtigen van de Heilige Non wiens olie uit haar stoffelijk overschot al kort na haar dood in 1658 al enkele wonderen heeft opgeleverd. We passeren het klooster van de franciscanessen van Oirschot en gaan langs het Wilhelminakanaal op weg naar de kapel van Onze Lieve Vrouw van de Heilige Eik. Rond de kapel is een bescheiden processiepark. Via het landgoed Baest en de langs de Beerze gaan we op weg naar Spoordonk waar de pastoor na de Tweede Wereldoorlog een bedevaart organiseerde ter ere van Bernadette Souribous het herderinnetje dat in 1857 in Lourdes ooggetuige was van achttien Mariaverschijningen. Met de Sint-Petrusbasiliek in het zicht wandelen we terug naar Oirschot.

Om half negen ben ik gestart met de wandeling en om half twaalf was ik weer terug op de parkeerplaats. Twee uur en vijftig minuten gelopen en tien minuten gerust of stilgestaan. Gemiddelde loopsnelheid 4,7 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,4 km/uur. Het was erg mistig en de temperatuur bleef 3 graden Celsius. Er stond weinig wind. Jammer van de mist want het uitzicht was slecht. Ik heb dan ook geen foto van de Sint-Petrusbaseliek kunnen maken.

Sambeek: Trage Tocht 16 km 26-11-2019

 

We maken een prachtige wandeling in het gebied van de Maasheggen en in het Maasdal tussen Sambeek en Vierlingsbeek. Steeds over afwisselende, smalle en brede onverharde paden tussen heggen van verschillend formaat, van laag tot hoog, met uitzicht op akkers en weilanden rondom. Voor de afwisseling zorgen de heuvelachtige trajecten door het bos over de Vortumse en de Groeningse Bergen. Aan het eind van de wandeling komen we langs het imposante stuw en sluizencomplex Sambeek, waar het goed verpozen is bij de horeca Meerstoel. Volgt als toetje nog een spannend struinpaadje langs de Maas. Het eeuwenoude cultuurlandschap van de Maasheggen is uniek in West-Europa. Het landschap is verdeeld in een groot aantal kleine percelen die van elkaar zijn gescheiden door meidoorn- en sleedoornheggen. De meidoornstruiken worden half doorgezaagd en naar de zijkant geleid, zodat de struiken in elkaar groeien. Waar gezaagd is, groeien weer nieuwe takken zodat er een heel dichte heg ontstaat. Doordat de heggen zo dicht in elkaar gevlochten zijn, vormen ze een ondoordringbare afscheiding. Ze dienen vooral als perceelscheiding en veekering. 

Om kwart over negen ben ik gestart met de wandeling en om kwart voor één was ik weer terug op de parkeerplaats bij de kerk. Drie uur gelopen en een half uur gerust of stilgestaan. Gemiddelde loopsnelheid 4,7 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,2 km/uur. Het was niet koud (ca. 8 graden Celsius) en droog, maar bewolkt. De paden waren heel erg baggerig. Ik heb daarom maar zo veel mogelijk over het fietspad gelopen waar dat kon of ik ben er voor om gelopen. Volgende keer hier wandelen bij droger weer. Het waren veel boerenweggetjes en die worden allemaal kapotgereden door de tractoren van de boeren.

Weebosch: Trage Tocht 16 km 12-11-2019

In de Brabantse Kempen op de grens met Belgisch Limburg verwacht je bos en boerenland. Deze Trage Tocht vanuit Weebosch bij Luyksgestel voldoet helemaal aan die verwachting. Vanuit het dorpje lopen we tussen de akkers in noordwestelijke richting het bos in. Want allereerst zoeken we de mooie Cartierheide op. De halfopen heide is vernoemd naar de Luikse jonkheer Emile de Cartier, die dit gebied in 1863 kocht. Een mooi aangelegd berkenlaantje doorsnijdt de heide, die door de familie als jachtterrein werd gebruikt. Het laantje op een dijkje leidt langs een gegraven ven, het 'Pannegoor'. Vanaf het begroeide dijkje kon men ongezien op eenden en andere watervogels in het ven jagen. In de droge zomer van 2018 is het ven veranderd in een steppe, maar na een nat najaar laven de meeuwen zich weer in het ven. Vervolgens doorkruisen we de heide over een ruime zandweg, die op de kaart wordt aangeduid als de Bredasebaan. Geniet van de vergezichten, maar ook van de vlinders, de spechten en de reeën. We lopen om buurtschap Witrijt heen en kruisen het weggetje de Holle Witrijt. Aan het eind houden we steeds de akkerrand aan, gewoon omdat de rand van bos en boerenland zoveel wandelvreugde biedt.
Om tien over half negen ben ik gestart met de wandeling vanaf de kerk in Weebosch. Om tien over twaalf was ik weer terug. Drie uur en een kwartier gelopen en 15 minuten gerust of stilgestaan. Gemiddelde loopsnelheid 4,9 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 4,6 km/uur. Het was bewolkt weer en er stond een koude wind, maar in de bossen merk je daar niet veel van. De temperatuur liep op van 3 naar 5 graden Celsius. Aan het eind van de wandeling kwam het zonnetie nog even door. Het ven "Pannegoor" stond weer helemaal droog. Jammer.