Rondwandeling door de eilandspolder 22km 24-06-2009

.

Om 8.50 Vertrokken we vanuit de Rijp voor deze rondwandeling van 21,8 km. Gelopen tijd 4uur en 35 minuten rusttijd 34 minuten. Gemiddelde loopsnelheid 4,8 km en totaal gemiddelde 4,2 km. Om 2 uur waren we weer terug. We gingen van het centrum van de Rijp naar Noordeinde via een opengesteld Kerkepad. Het broedseizoen was op 15 juni afgelopen en daarom konden we dit pad lopen. Vandaar naar Driehuizen. We waren daar om 10 uur en in een café "De Vriendschap" hebben we koffie gedronken. van Driehuizen gingen we langs de dijk naar Grootschermer. We moesten op de dijk vai een stile ergens over een hekje en toen ik er overheen ging hoorde ik een tik. Ik keek naar de houder van mijn GPS en zag dat hij eruit was. Hij moest er dus bij het klimmen uitgevallen zijn en tegen het paaltje van het hek aangevallen zijn. Op de helling van de dijk stond hoog gras met brandnetels. Cor en ik gingen zoeken in het hoge gras met brandnetels. Eerst aan de ene kant van de afzetting en toen aan de andere kant. Gelukkig vond ik daar na een tijdje verscholen in 't gras mijn GPS terug. Als hij niet tegen de paal gevallen was had ik er geen erg in gehad dat hij gevallen was. Dan was ik hem voorgoed kwijt geweest. Van Grootschermer liepen we weer over de dijk via een molen naar Schermerhorn. Daar zagen we ook de molens van de Schermer. In Schermerhorn hebben we op een bankje onze boterhammen gegeten. We zijn Schermerhorn doorgelopen en vandaar terug gelopen naar de Rijp. Het polderlandschap, de dijkjes en het water waren op z'n mooist vooral ook door het fijne zonnetje, het lekkere frisse windje en de heerlijke geur overal van pasgemaaid gras. deze wandeling is een echte aanrader. Je kunt ook kortere stukken lopen 7, 12,5, 16,5 en 18,5 km. De Eilandspolder lag ooit als het Schermereiland tussen de Beemster en de Schermer. Vandaar de naam Eilandspolder.

NS wandeling 't Jachthuis van Dieren naar Brummen 12-05-2009

Om kwart voor elf zijn Cor en ik van start gegaan vanaf het station Dieren en om kwart voor drie kwamen we aan bij station Brummen. Afstand 18 km. Gemiddelde bewegingssnelheid 4,9 km/h. totaal gemiddelde 4,3 km/h. Rust 30 minuten. We kwamen via Spankeren, een leuk klein plaatsje, bij het kasteel de Geldersche Toren. Het is een rond kasteel, een van de merkwaardigste bouwwerken van Nederland. Het kasteel dateert uit de 13e eeuw. Via een natuurgebied nabij de Soerense beek kwamen we op het landgoed Leusveld. We passeerden een rabattenbos. Dat is een bos in een zeer vochtige omgeving waarbij de bomen geplant zijn op hoger gelegen delen langs greppels die uitgegraven zijn en met die grond zijn deze delen opgehoogd. Het Leusveld is een landgoed waarop gejaagd werd. Vandaar de naan van de wandeling. De vorige keer dat we van Dieren naar Brummen gewandeld zijn kwamen we ook lang dit huis. We gingen over of langs het landgoed de Engelenburg naar het station Brummen.

Het Heinopad deel 1 rondwandeling 23 km

Wetering bij Laag Zuthem

Kasteel 't Nijenhuis


Om kwart voor elf zijn Cor en ik gestart vanaf station Heino richting centrum Heino, waar de wandeling begon. Om één uur hebben we onze boterhammen opgegeten gezeten op een bankje met het uitzicht op een wetering vlakbij Laag Zuthem. Om half drie uur waren we weer vlak achter het station. we zijn toen nog een stukje verder gelopen naar kasteel Nijenhuis. daar hebben we in de tuin een kopje thee gedronken en we besloten toen om terug naar het station te lopen omdat we nog ca. 10 kilometer te gaan hadden. Het werd dan wel erg laat. Terug op het station hadden we 19 km gelopen in 4 uur en drie kwartier. Gemiddelde bewegingssnelheid 4,9 km. totaal gemiddelde snelheid 4,1 km.
We wandelden in een open landschap met veel oude bomen en schitterende weiden met o.a. pinksterbloemen en paardebloemen op de landgoederen waar we langs en doorheen liepen. We hebben 5 landgoederen bezocht: De Gunne, Den Alerdinck, De Hagen, Kolckhof en 't Nijenhuis. De Velner, 't Reelaer en 't Vlaminckhorst hebben we gemist omdat we de wandeling ingekort hebben. Wederom een prachtige wandeling met fantastisch wandelweer. Jammer dat de afstanden om Heino te bereiken voor ons groot zijn. De volgende keer dat we weer zo ver gaan wandelen moeten we dat maar op zaterdag of in juli of augustus doen zodat we met treinkorting eerder kunnen vertrekken.

De Reewijkse plassen rondwandeling 20km 15 april 2009

Woensdag 15 april zijn we met de trein naar Gouda Goverwelle gegaan. Om half elf kwamen we
er aan. We waren er om half vier weer terug net te laat om de trein van 15.26 nog te halen. Gewandelde afstand 20,3 km in 4 uur en 19 minuten en een rusttijd van 41 minuten. Gemiddelde loopsnelheid 4,7 km. totaal gemiddelde 4.0 km.
Tijdens deze wandeling hebben we veel water gezien. Plassen, vaarten en sloten en petgaten. Om alle weggetjes met elkaar te verbinden waren tientallen bruggetjes nodig. Op de plassen waren veel watervogels te zien zoals eenden, ganzen, meeuwen, futen etc. Halverwege de wandeling kwamen we nog langs een café, maar deze was helaas gesloten. Een eind verder liepen we door het mooie oude plaatsje Haastrecht. daar hebben we nog even rondgekeken. Vervolgens verder langs de Hollandse Ijsel tot Goude Goverwelle. Het weer was uitstekend en de natuur op zijn mooist. We hebben weer een prachtig stukje Holland gezien.

De Amsterdamse waterleidingduinen wandeling van 23 km

Op woensdag 1 april zijn Cor en ik om half negen naar Vogelenzang gereden. De Gooilandseweg was erg vol. Toen we eenmaal in de Bijlmer waren konden we goed doorrijden. In Haarlem moesten we ergens linksaf volgens de TomTom maar dat ging helemaal niet. Met wat omrijden kwamen we toch weer op het goede punt uit. Toen we er bijna waren reden we er voorbij. We moesten starten bij de Oase maar dat was bij zo'n klein weggetje dat ik het niet zag. Even verder op de weg zijn we gekeerd en terug gereden. Om half tien zijn we gestart met de wandeling. De beschrijving van de wandeling was heel goed. We zijn maar één keer verkeerd gegaan en wel in het begin, maar met behulp van de gps hebben we dat gecorrigeerd.
Lengte van de wandeling 23 km . rusttijd 30 minuten. Bewegingsgemiddelde 4,9 km. totaal gemiddelde 4,4 km.
In het begin van de ochtend was het mistig maar al gauw klaarde het op. Het werd toen een mooie heldere en zonnige dag. Het was wel tamelijk fris. We hebben onze jassen niet uitgedaan. Aan het begin van de wandeling liepen we langs een stel damherten, die vlak langs het pad in de struiken lagen. Ze bleven gewoon liggen tot ik mijn fototoestel uit mijn rugzak haalde. toen schoten ze ervandoor. Ze waren, denk ik, al te veel gefotografeerd. Het was een heel apart landschap waar we doorheen liepen. Duinen met overal glasheldere kanalen er doorheen. Toen we bij op het punt van onze wandeling kwamen die het dichtst bij de zee lag moesten we een eind omhoog klimmen. We konden toen nog steeds de zee niet zien. Die lag nog zo'n 2 kilometer verder met enkele hoge duinen ertussen. Om 1 uur hebben gezeten op een boom onze boterhammen opgegeten. We zaten toen op het Vogelenveld, een grote open vlakte. Er ging toen juist weer een kudde damherten voorbij. We hebben ook veel schapen gezien, enkele koeien en twee duinkonijnen. Op de terugweg kwamen we ook nog langs bollenvelden. De narcissen waren al in bloei. Om half drie waren we weer terug bij de Oase.

De Grebbelinieroute 18 maart 2009

Met de trein naar Veenendaal de Klomp. Daar stapte Cor ook uit de trein. We zijn om 10.15 gestart. Om 15.15 waren we weer terug. We hebben 22,3 km gelopen in vierenhalf uur en een half uur rusttijd. Gemiddelde loopsnelheid 4,9 km en totale gemiddelde snelheid 4,3 km.
De Grebbelinie is in de 18e eeuw gemaakt als een onderdeel van een grotere verdedigingsgordel, die doorloopt to aan de vroegere Zuiderzee. Deze verdediging was voor een belangrijk deel gebaseerd op het onder water zetten van grote stukken land door een kade aan te leggen met sluizen. In de winter van 1794/1795 heeft men met succes de linie onder water gezet om de Fransen tegen te houden. Maar het water bevroor en de Fransen gingen over het ijs.
Toch bouwden de Fransen verder aan de Linie met het werk van Daatselaar waar we op onze wandeling doorheen zijn gekomen. Men ontdekte toen ook dat er maar 83 dagen per jaar genoeg water was on te inunderen. Koning Willem III liet daarom allerlei verbeteringen aanbrengen. Vlak voor de tweede wereldoorlog besloot generaal Winkelman dat de Grebbelinie de beste hoofdverdediging vormde tegen de Duitsers. In mei 1940 was de versterking van de linie nog lang niet af. Wel was al in 1939 alles onder water gezet. De linie hield vier dagen stand. Mijn vader heeft in de mobilisatie geoefend bij de Grebbelinie.
We zijn even van de route afgeweken om rond het kasteel Renswoude te lopen. En later nog een keer om door de heide te lopen. vanaf de kades waarop we liepen hadden we een goed uitzicht op het omringende landschap. dit bestond voornamelijk uit weiden akkerland, waterpartijen en wat bosjes. Af en toe een echt coulissenlandschap. Jammer van de soms uitgebreide varkens en kippen stallen bij de boerderijen. Aan het eind was er nog de verrassing van de Emminkhuizerberg ook deze berg maakte deel uit van de Grebbelinie in de vorm van een natuurlijk fort. Een heel interessante wandeling met onderweg verschillende bordjes met uitleg bij de vestingen de Daatselaar en de Engelaar. Halverwege de route hebben we bij Café Restaurant "De Dennen" een kop koffie gedronken.

Rondwandeling Kuikseindsroute 3-03-2009

Om 10 uur heb ik Cor van de trein afgehaald. we reden naar het centrum van Vessem vanwaar we de Kuikseindsroute starten om 10.30. In het centrum hebben we eerst een kopje koffie gedronken. Totale afstand van de route is 23,3 km. Gemiddelde bewegingssnelheid 5 km. Totale tijd 5 uur. In het begin van de wandeling spetterde het een beetje. Later werd het droog en begon het zelfs op te klaren. Het was een afwisselende wandeling met veel bos, heide vennen en wat weidevelden en boerderijen. Halverwege kwamen we langs een alleenstaande toren "den ouwe tôrre". Dit was een toren van een kerkje in Oostelbeers gesticht in de veertiende eeuw. De toren was in 1968 gerestaureerd. De kerk zelf was toen allang ingestort. Bij deze toren is een boogschietterrein van het gilde St. Joris. We hebben daar op een bankje gezellig onze boterhammetjes opgegeten. Wat later kwamen we op de Landschotse heide. hier waren we eerder al twee keer geweest o.a. met de Beemdenroute. dit blijft een heel mooi stuk natuur met veel vennen en heide. Op het laatst van de route zaten we er wel een beetje doorheen, maar we hadden al meer dan een maand niet gelopen en ik was pas drie weken ziek geweest. Na afloop hebben we in Best nog Pizza gegeten bij de Italiaan. Cor heb ik om 17.45 weer bij het station in Best afgezet.