In de uiterste zuidwesthoek van Utrecht wandelen we een mooie ronde door ultiem Hollands polderland en genieten we ruim drie kilometer van een schitterend struinpad langs de Lek. Maar let wel: het is een avontuurlijke tocht met ruige paden, waarbij je over hoge hekken en krakkemikkige overstapjes moet klimmen. Als je dit ongemak voor lief neemt heb je een heerlijke dag. Al snel loop je de onverharde Rijskade op. Het pad is getooid met fraai uitlopende wilgen. Kijk op de kaart en zie de vele smalle landjes en slootjes haaks op de kade. Dit herinnert aan de cope-ontginning die we in de Hollands-Utrechtse waarden veel zien. De Zouweboezem is een mooie mix van rietvelden, grasland en water. De grootste broedkolonie purperreigers heeft hier haar domein. Maar ook moerasvogels als de zwarte stern en de snor kun je zien en horen. En niet te vergeten de bruine kiekendief. We wandelen langs eendenkooi De Zouwe en bereiken via de Boezemweg de uiterwaarden van de Lek. Het wandelen over het zomerdijkje -en naar keuze over de strandjes- is onovertroffen. Aan de overkant van de rivier zie je de kerktoren van Jaarsveld.
Om kwart over acht ben ik gestart met de wandeling en om kwart voor twaalf was ik weer terug op de parkeerplaats. Drie uur gelopen en een half uur gerust of stilgestaan. Gemiddelde loopsnelheid 4,3 km/uur en totaal gemiddelde snelheid 3,7 km/uur. Het was mooi zonnig en helder weer met een lekker windje. De temperatuur liep op van 16 naar 26 graden, maar door de wind op de Lekdijk was het heel aangenaam om te wandelen. De boeren hadden zich uitgesloofd door mooie strobouwsels te maken. En in Lexmond was het kennelijk ook feest. Een mooie wandeling.
